|
|
Hanna Gronkiewicz-Waltz
| data i miejsce urodzenia: |
1952.11.04, Warszawa |
| dzieci: |
córka Dominika |
| stan cywilny: |
mężatka |
| wykształcenie: |
wyższe, dr hab. profesor UW i UKSW |
| powód zainteresowania się polityką: |
sprzeciw wobec rządów totalitarnych, ustanowienie demokracji i suwerenności |
| najważniejszy cel polityczny: |
Zapewnienie wolności i swobód demokratycznych przy zrównoważonym wzroście gospodarczym i konkurencyjności oraz tworzenie nowym miejsc pracy. |
| największy sukces: |
córka |
| największa porażka: |
Bywają porażki, ale jak mawiała moja babcia - męstwa nie da się nauczyć teoretycznie. |
| największe marzenie: |
szczęście najbliższych |
| największa wada: |
łakomstwo |
| największa zaleta: |
konsekwencja |
| ulubiony wykonawca: |
Seweryn Krajewski |
| ulubiony film: |
„Olbrzym” reż. George Stevens |
| pasje życiowe: |
chyba jednak polityka… |
| koło Platformy Obywatelskiej: |
Warszawa - Wawer |
| pełnione funkcje: |
Członek Rady Krajowej PO,
Wiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej,
Członek Zarządu Krajowego PO,
Członek Rady Regionu
Prezydent Warszawy |
| adres email: |
|
| strona www: |
www.gronkiewicz.pl |
biografia:
W moim domu zawsze panowała atmosfera patriotyzmu i odpowiedzialności za kraj. Dziadek - przedwojenny policjant - oraz Ojciec - powstaniec warszawski - dobrze znali znaczenie słów: Ojczyzna, Honor, Patriotyzm i potrafili mi przekazać wartości, które sami wyznawali. Wpoili mi poczucie odpowiedzialności za Ojczyznę oraz za ludzi, którzy mnie otaczają. W marcu 68. roku, jako licealistka, obserwowałam demonstrującego przeciwko niegodziwości władzy komunistycznej Ojca. Na własne oczy obserwowałam procesy więźniów politycznych, bronionych przez mojego Tatę, znanego warszawskiego adwokata.W moim życiu ważną rolę odegrała Babcia, która nauczyła mnie szacunku dla Wiedzy. To dzięki jej motywacji, już jako mała dziewczynka, uczęszczałam do szkoły muzycznej oraz uczyłam się języka angielskiego oraz francuskiego.Pierwszy kontakt z polityką zawdzięczam Ojcu, razem słuchaliśmy Radia Wolna Europa. Dzięki niemu miałam możliwość z bliska przyglądać się życiu opozycji i machinie peerelowskiego wymiaru sprawiedliwości. Ojciec, zabierał mnie na salę rozpraw, m.in.na proces Jacka Kuronia. Do tej pory ze wzruszeniem wspominam postać Grażyny Kuroń, żony Jacka, która na proces przychodziła z małym Maćkiem Kuroniem, by ten mógł, choć przez chwilę, zobaczyć swojego ojca.Mam poczucie, że na moich oczach budowała się nowa Polska. Z jednej strony wiedziałam, że Polska nie jest niezależnym państwem, ale z drugiej obserwowałam wspaniałych ludzi walczących o wolną Polskę. Nigdy nie straciłam nadziei, że się uda, choć moja wiara wiele razy poddana była ciężkim próbom. Najtrudniejszej, kiedy wprowadzono stan wojenny.Dzięki zaszczepionemu przez Babcię i Mamę szacunkowi do wiedzy lubiłam się uczyć, zawsze miałam poczucie, że dzięki zdobytej wiedzy będę mogła wspierać swój kraj. Śladami ojca poszłam na studia prawnicze. Jeszcze w trakcie studiów poznałam męża.Po ukończeniu studiów zostałam pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Warszawskim. Zaangażowałam się w działalność opozyjną, byłam założycielką uczelnianej "Solidarności". Wydawałam między innymi nielegalne czasopisma i książki. Kiedy wybuchł stan wojenny ukryłam najcenniejsze wydawnictwa w łazience za kafelkami. Do tej pory je przechowuję na pamiątkę tamtych dni. Po legalizacji "Solidarności" zostałam przewodniczącą komisji zakładowej na wydziale Prawa i Administracji UW.U początków wolnej Polski szkoliłam kandydatów na radnych ? byłam współautorką ustawy o samorządzie w Warszawie. Pamiętam, jak w pierwszych wolnych wyborach byłam członkiem komisji wyborczej i do 2 rano, do bladego świtu, liczyłam głosy! Opiniowałam w Sejmie i Senacie ustawy z zakresu prawa administracyjnego, gospodarczego i bankowego.Jako jedna z niewielu osób w Polsce pisałam habilitację na temat funkcjonowania Banku Centralnego. Jako Prezes NBP, walczyłam z inflacją oraz z kryzysem systemu bankowego, nie dostosowanego do wolnorynkowych reguł.Doceniono mój profesjonalizm oraz sukcesy w reformowaniu polskiego systemu bankowego, zaproponowano mi objecie stanowiska wiceprezesa Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie. Byłam pierwszym prezesem pochodzącym z kraju postkomunistycznego.W lecie 2004 roku, mój przyjaciel Jan Rokita odwiedził Londyn i zaproponował bym aktywnie włączyła się w działalność Platformy Obywatelskiej. Jest to moja pierwsza partia, nigdy wcześniej nie byłam członkiem innej partii politycznej. Poważnie podchodzę do kandydowania. Miejsce lidera jest dla mnie wyróżnieniem, ale jest przede wszystkim zobowiązaniem do ciężkiej pracy. Wierzę, że właśnie dzięki ciężkiej pracy, uda się nam zrealizować założone cele.Ogromnym wsparciem jest dla mnie kochająca rodzina: mąż, córka, a chwilami prawdziwego wytchnienia zabawa z ukochanym wnuczkiem. Szczęśliwa rodzina jest największym i najwspanialszym darem jaki otrzymałam od życia. |
|
|
/pl/defaultludzie/35/2/1/185734557.jpg)