1991 - członek Unii Polityki Realnej.

SKL to była moja druga partia. Wstąpiłem do SKLu w 1996 roku. Było to dla mnie bardzo ważne doświadczenie. Być w jednej partii z Hallem i Janem Rokitą, to był dla mnie wtedy powód do ogromnej satysfakcji.

Gdy powstawała Platforma Obywatelska wiedziałem, że moje miejsce jest tam, gdzie Jan Rokita. Nie dlatego, że coś mi za to obiecał. Kto zna Rokitę ten wie, że on nigdy, nikomu nic nie obiecuje. On nigdy nikomu politycznie nie pomaga. Platforma jest dla mnie nadzieją, że państwo nie musi być wszechobecne. Jest nadzieją na to, że Polacy będą mogli wiele spraw rozwiązać bez instytucji państwa, że praca, dobrobyt ludzi będzie zależna jedynie od nich samych, a nie od urzędnika czy ministra. Platforma to również nadzieja na to, że Polak będzie mógł decydować o sobie, swoich najbliższych.

W 1997 roku ówczesny wojewoda koszaliński zaproponował mi objęcie stanowiska dyrektora swojego gabinetu. W Koszalinie pracowałem ponad rok. Najważniejszym moim doświadczeniem z tego okresu było przygotowanie i wdrażanie na szczeblu wojewódzkim wprowadzanej w dniu 1 stycznia 1999 reformy administracyjnej kraju.

W październiku 1998 roku ponad 6 000 wyborców poparło mnie jako kandydata do Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego. Zostałem radnym.